Reportages |
 
 
Gerard Besselink, Almelo 1e Internationaal St. Vincent

tegen 4271 d. 2e Nationaal St.Vincent (SIII) 7500 d. 1e St.Vincent VNCC (afd. 9)
tegen 3000 d.


Gerard Besselink is in staat om op onverwachte momenten krachtdadig toe te slaan. Voor de eerste maal werd dit jaar een internationaal treffen georganiseerd vanuit St.Vincent, een vlucht die nog altijd bij de liefhebbers van de over nachtfond tot de verbeelding spreekt.

De afdelingen 7,8. en 9 vlogen samen met de Duitse collega's vanuit deze zuidfranse stad aan de voet van de Pyreneeen. De liefhebbers moeten nog wennen aan dit nieuwe internationale fenomeen. Toch is de organisatie van dit treffen tevreden over de eerste deelname van ruim 4200 duiven.

Deelname was mogelijk en is straks ook op de volgende vluchten mogelijk door kolom 10 van de (electronische) poelbrief in te vullen en de duiven aan te bieden in een nationaal inkorfcentrum. Voor de winnaar van dit concours betrof het een afstand van 1138 km. Gelost op vrijdag om 12.00 uur constateerde Gerard zijn rood-kras doffer op zaterdagmorgen om 7.17 uur. Een weduwnaar van het bouwjaar 2000, die zijn sporen al heeft verdiend.

Dit betekende een 1e plaats in het internationale concours, tevens de overwinning in de VNCC en een 2e plaats in Sector III. Al weer de vierde krachttoer van de duiven van Gerard Besselink: In 1994 1e Nat. St. Vincent S III; In 1995 1e Dax in VNCC; In 2002 1e Mt de Marsan in VNCC, tevens 21e nationaal; 2003 1e Bergerac in VNCC tegen 4331 d. tevens 10e Nationaal tegen 16.000 duiven. Nu 2004 wederom een krachttoer ditmaal op St.Vincent.

Zuurman Jan verzaakt Gerard verkeert in de gelukkige omstandigheid, dat zijn achtertuin grenst aan die van Jan van der Heijden. Buurman Jan is een echte programmaspeler, die op de vitesse eerst tien duiven draait en vervolgens draait Gerard er ook één. Buurman Jan belde Gerard even na zessen uit bed met de mededeling, dat er al duiven waren in zuidelijker regionen. Voor Gerard geen reden tot paniek, laat staan een reden om uit bed te komen: " Nou, dan kom ik er zo rond half acht wel uit, als jij de klep maar in de gaten houdt voor het geval dat…….". Nou slaapt Gerard aan de achterkant van het huis. Rond 7.15 uur hoorde hij "een plof" op het hok. "Dat moet een duif zijn", aldus Gerard. Hij schuift het gordijn een beetje opzij en zijn gedachte werd bevestigd.

Nu is Gerard een liefhebber, die het oude ambacht van "handmatig draaien" beoefent, dus voor hem betekent dat: als de sodeju in de broek en naar beneden rennen. Alles was rond 7.17 uur achter de rug. Gerard was klaar wakker en met de schrik vrij gekomen. Buurman Jans commentaar: "Om tien over zeven had ik nog gekeken, maar d'r zat toen helemaal niks". Gerard helemaal buiten adem. Gelukkig had hij tot na 15.00 uur de tijd had om bij te komen. Maar alle gekheid op een stokje. Pieken en dalen. Gerard, archivaris van beroep, is een man die met zijn duiven niet alleen toppen heeft meegemaakt, maar ook dalen. Deze tegenstellingen kunnen bij hem elkaar binnen veertien dagen opvolgen. Neem Brive van 4/5 juni j.l., de openingsvlucht van het overnachtseizoen.

Voor Gerard vooral een vlucht om zijn jaarlingen ervaring op te laten doen. Hij had 17 duiven ingekorfd. Resultaat: op de dag na lossing: 0 (zegge "nul") duiven thuis. De volgende dag 3 duiven thuis en tot nu toe zijn er 8 duiven op de thuishaven gearriveerd. Als we bij Gerard naar de reden vragen: " Vooral mijn jaarlingen hadden te weinig ervaring. Als jonge duiven alleen opgeleerd op de natoer en dit jaar heb ik ze meegegeven op een paar korte vluchtjes. Brive leerde me, dat dit te weinig was om de duiven thuis te laten komen". Maar toch: 14 dagen later speelt hij weer een Superprijs op St.Vincent. Maar ook bij dit resultaat zet Gerard een vraagteken: "Ik ben hartstikke blij met deze overwinning, maar als je weet, dat ik tot 15.03 uur moet wachten op mijn tweede duif met zeven duiven mee, dan ben ik niet tevreden over het totale resultaat".

De winnende duif Zoals gezegd: een roodkras weduwnaar van het soort Wijnacker x Löwik, Almelo. Meer wil Gerard er niet over kwijt. Begrijpelijk als we de reden vernemen. De doffer vloog als jaarling een 18e Bergerac tegen 3822 duiven; 32e Ruffec tegen 1034 duiven; 64e Bergerac tegen 640 duiven en in 2003 een 16e Nationaal St.Vincent (SIII) tegen 9.487 duiven. Vervolgens het bekende staaltje. Als voorbereiding dit jaar 4 keer mee: Nivelles (257 km); St.Quentin (366 km); Arras (353 km) en Ablis (546 km) met een 21e prijs in de vereniging. "Methode" Besselink Gerard is iemand die er een duidelijke eigen mening op nahoudt. Ook in het beoefenen van onze sport heeft hij eigen opvattingen. Zijn accommodatie valt bijna van ellende in elkaar. Gelukkig, dat er een garage tegenaan gebouwd staat, anders stortte het hokje in elkaar. Alleen Gerard kent de plaatsen waar hij in het hok kan lopen zonder er doorheen te zakken. Voor het hok ligt op de grond een witte douchebak als badplaats voor de duiven. Het water wordt nooit ververst. Gerard: "Onderweg krijgen ze ook geen zuiver bronwater te drinken", daarmee aangevend, dat hij zijn duiven zo dicht mogelijk bij de natuur wil houden.

Gerard heeft weinig tijd en daarom past hij zijn verzorgingsmethode aan: éénmaal per dag worden de duiven verzorgd. Het gehele jaar door volle bak, d.w.z. genoeg voor een hele dag. De jonge duiven opleren op de natoer. "De jonge duiven krijgen zodoende de tijd om alle kinderziektes op natuurlijke wijze te boven te komen, zodat, wanneer de natoer begint, de jonge duiven alle narigheid achter de rug hebben. "Voordat ze de natoer opgaan, leer ik ze eerst zelf op en laat ze daarbij één voor één los;daar leren ze tenminste wat van. Gezamenlijk lossen heeft geen zin. Daar leren ze niets van", is zijn stellige mening. Gelukkig, dat er met deze methode en accommodatie ook (inter)nationaal gepresteerd kan worden.



Gerard Besselink
 

Laatst bijgewerkt: 31-03-2006

Copyright 2006 - A.J. Kramer